Aurum i energuum czyli magia w uniwersum Zefyrionu | Książka fantasy Cienie nad Zefyrionem
Jak ludzie i demony radzą sobie w świecie, gdzie wszystko żywe jest energią?
Spis treści
1. Magia w uniwersum Zefyrionu
2. Energuum, czyli to, co nosimy w sobie
3. Energuum – ludzki punkt widzenia
4. Demony jako istoty magiczne
5. Aurum w uniwersum Zefyrionu
6. Czy magia daje nieograniczoną władzę?
Magia w uniwersum Zefyrionu
W Zefyrionie magia stanowi integralną część świata. Sztuka płomienia, która z niej czerpie, nie jest owiana tajemnicą, a posługiwanie się jej tajnikami w dużej mierze zależy od rasy (człowiek czy demon) oraz talentu magicznego jednostki. Im lepiej mag rozumie naturę otaczającej go energii, tym skuteczniej może z niej czerpać w boju. Wszystko, co żywe jest energią.
Energuum, czyli to, co nosimy w sobie
Pokłady mocy w uniwersum Zefyrionu określa się terminem energuum. To niematerialne paliwo magazynowane jest w wewnętrznym naczyniu każdego maga i wykorzystywane jest do formowania ataków. Zakłada się, że im większym talentem dysponuje dana jednostka tym większe posiada naczynie. Co ważne, mając stosowny zapas mocy można znacznie szybciej dojść do zdrowia po ranach otrzymanych w walce, ale działa to w dwie strony. Nadmierne wydatkowanie energuum w krótkim czasie (np. w trakcie wojennych potyczek) osłabia maga i może pozbawić go dostępu do magii na czas odpoczynku. Zmęczenie wpływa także na stabilność zaklęć.
” Doświadczony kapłan walczy na takim samym poziomie, co doświadczony demon „
~ Dragora, królowa demonów
Energuum z ludzkiego punktu widzenia
Dysponowanie energuum różni się w zależności od rasy jednostki. Ludzie mogą korzystać z danych im zasobów tylko raz. Nie mogą uzupełniać swojego naczynia o dodatkowe pokłady mocy. Nie potrafią go rozbudowywać, by zwiększyć swoją siłę. To nie oznacza jednak, że nie mogą kształtować swoich umiejętności ciskania magicznymi pociskami. Z pomocą młodym adeptom przychodzi nauka Sztuki Płomienia. Podstawowe wykształcenie magiczne można odebrać w uczelnianych murach każdej Kopuły-miasta.
Największym talentem magicznym wśród ludzi dysponują czerwoni kapłani tzw. likwidatorzy, trudniący się polowaniem na demony.
Demony jako istoty magiczne
Inaczej ma się sprawa z demonami. Przedstawiciele tej rasy nie posiadają takich ograniczeń jak ludzcy magowie choć kwestia talentu magicznego pozostaje dla nich równie istotna. Dlatego demony dzielą swoją magię na zwyczajną i wyższą. Ta zwyczajna poziomem odpowiada średnio utalentowanemu człowiekowi. Magia wyższa (zwana też czarną) z kolei jest znacznie rzadszym zjawiskiem, a posługiwanie się nią wymaga od demoniego maga potężnej samokontroli. Z wielką magią bowiem kroczą wielkie zagrożenia.
W odróżnieniu od ludzi, demony nie tylko potrafią rozszerzać swoje naczynie, ale dysponują niesamowitą umiejętnością kradzieży energuum od innych żywych istot. Przekaźnikiem mocy do naczynia są szpony. Wbite w nadgarstki czy szyję pozwalają skutecznie wydrenować żywiciela z energuum. Doświadczenie to dla demona uznawane jest za ekstatyczne i odprężające. Problem z oderwaniem szponów od fali napływającej przyjemności wiąże się jednak z ryzykiem. Naczynie bowiem nie może poszerzać się w nieskończoność. Jeśli łapczywiec zawczasu nie przerwie transferu energuum i doprowadzi do przepełnienia swojego naczynia… imploduje. Jak we wszystkim, tak i w kradzieży energuum wskazany jest więc umiar.
Demon Calisto (jeden z głównych bohaterów Cieni nad Zefyrionem) dysponuje wyższą magią, co staje się jego wybawieniem i przekleństwem zarazem.
Aurum w uniwersum Zefyrionu
Sprawa magicznych perypetii nie kończy się dla maga na energuum i wielkości naczynia. Każda żywa istota w Zefyrionie posiada także własny niematerialny identyfikator, ściśle związany z przynależnością do rasy. To właśnie aurum. Ta niewidzialna powłoka, którą niektórzy określają jako indywidualny zapach, szczelnie otacza jednostkę. Pozwala z dystansu zidentyfikować z kim ma się do czynienia – z demonem czy człowiekiem. Im bardziej utalentowany mag, tym bardziej charakterystyczne jego aurum. By poprawnie czytać magiczną przynależność do rasy, ludzie muszą się w tym wyćwiczyć. Demony posiadają do tego wrodzony talent.
Umiejętność czytania aurum jest kluczowa w profesji czerwonego likwidatora. Wyczuwanie demonów pozwala skutecznie na nie polować.
Czy magia daje nieograniczoną władzę?
Krąży przekonanie, że brak talentu oznacza gorsze życie pod magicznym butem. Liczne potyczki międzyrasowe pokazują jednak coś zupełnie odwrotnego. To przecież demony, pomimo silnego magicznego dziedzictwa przegrały Wielką Wojnę z ludźmi.
Człowiek dobrze machający orężem może okazać się równie skuteczny w boju co mag. Dzieje się tak ponieważ magia ma swoje ograniczenia. Prędzej czy później, zmęczenie dopada w boju każdego. Jak wspomina Adianna, „Wszystko co żyje, kiedyś się zmęczy”. W takich sytuacjach wojownik, bez względu na to czy magicznie ogarnięty czy nie, może polegać wyłącznie na sile własnych mięśni.
Noxomantyt to metalopodobny minerał, który pozwala rozproszyć aurum, a gdy noszony, pozbawia jednostkę umiejętności magicznych.
Oczywiście sposobów na uśmiercenie wroga jest w Zefyrionie wiele. Metody takie jak trucizny czy pułapki to powszechnie wykorzystywane techniki wspomagające codzienny trud. O tym jednak opowiem przy okazji innego tekstu.
